چرا ما انسانها باید از بودن در دوران کودکي ملول باشیم و برای بزرگ شدن عجله کنیم؛ بعد وقتی بزرگ شدیم، حسرت دوران کودکی رو بخوریم؟

چرا باید سلامتی خودمون رو صرف بدست آوردن پول کنیم؛ بعد باید همون پول و حتی بیشتر از اون رو صرف بدست آوردن سلامتی از دست رفتمون بکنیم؟

چرا باید با نگرانی نسبت به آینده ، زمان حال رو از دست بدیم؛ بعد حسرت روزهای از دست رفته رو بخوریم؟

چرا باید همیشه طوری زندگی کنیم که انگار هیچوقت قرار نیست بمیریم؛ در حالی که همیشه می بینیم: انسانها طوری می میرند که گویی هیچوقت توی این دنیا زنده نبودن؟ و ...

ضمنا :

آیا میدونیدکه: ثروتمند کسی نیست که دارایی بیشتری داره؛ بلکه ثروتمند کسی است که نیاز کمتری داره!

آیا میدونیدکه: ظرف چند ثانيه مي توانيم زخمي عميق در دل کساني كه دوستشان داريم ايجاد کنيم؛ اما سالها طول میکشه تا اون زخم التیام پیدا کنه!

آیا میدونیدکه: کساني هستند که ما را عميقا دوست دارند؛ اما نمی تونن احساس خودشون رو ابراز کنن؟

آیا میدونید که: مي شود دو نفر به يک موضوع واحد نگاه كنند؛اما اون رو متفاوت ببینن؟

 و حتما این رو هم میدونید که : خدا همیشه و همه جا با ماست و ما رو میبینه؟

پس حالا که اینها رو میدونید: آیا بهتر نیست به زندگی یه طور دیگه نگاه کنیم؛ و اون رو بهتر ببینیم؟